Friesch Dagblad 02-04-2013
|
Friesch Dagblad 02-04-2013
Hessel Fluitman
Fling bestaat al sinds 1996, maar pas sinds 2006 treed de groep met zijn vieren op.
Sinds een paar jaar zijn dat Evertjan ’t Hart (op uilleann pipes; een Ierse doedelzak), Siard de Jong (viool), Annemarie de Bie (zang en fluit) en Philip Masure (gitaar).
Dit viertal is de afgelopen jaren gegroeid in zang en spel.
Aan de hand van het verhaal van een oude vuurtorenwachter op een afgelegen eiland, die wordt afgedankt, zingt en speelt de groep een aanzienlijke serie Ierse songs en instrumentale stukken. Het aardige is dat de verhalen die Evertjan ’t Hart vertelt bewust slordig zijn gehouden terwijl ze hun echte werk-het zingen en spelen-zeer serieus nemen.
’t Hart struikelt op amusante wijze door zijn humoristische verhaal, en passant de gegevens verstrekkend over de oude vuurtorenwachter. Dat maakt zijn verhaal bijna literair. Gelukkig dat Annemarie de Bie het verhaal nu en dan op haar ontnuchterende wijze overneemt, dan wordt er weer snel gezongen en gespeeld. Daar zijn de leden van Fling toch het best in.
Annemarie de Bie is niet alleen een knap fluitiste, maar ook een begenadigd zangeres. Haar welluidende alt heerst over het concert; ze zingt spatzuiver en met haar lichaams taal voegt ze daar de belangrijke gevoelswaarde aan toe. Daardoor komen de songs ook bij de luisteraars echt binnen. Of je nou The Maid at the Spinning Wheel, Turlough Og O’Boyle of Night after Night neemt, in het Engels of het Iers; het is voortdurend genieten.
Daarnaast wordt een overwegend deel van het concert ingevuld met de instrumentale reels en jigs. Evertjan ’t Hart op zijn uilleann pipes en Siard de Jong op viool en een enkele keer met een whistle of de bouzouki, voelen elkaar nauwkeurig aan, begeleid door de vaak ook bassende Philip Masure.
Zoals de gewoonte is bij de Ierse danstunes, spelen ze meestal twee of drie tunes in een medley. Met The Bluestack Highland, The Templehouse en Tommy People’s krijg je als kennismaking een mooie serie voorgeschoteld. Na de programma’s Lost in Dunkineely en A Ditch near Cree heeft de groep opnieuw een bijna klassiek Iers programma in de vingers…
|
| |
|
