Proost op dansen, drank en doodslag
|
Leeuwarder Courant ZATERDAG 6 FEBRUARI 2010
Plaats: Heerenveen.
Voorstelling: Lost in Dunkineely.
Uitvoering: Fling.
Belangstelling: bijna 200 bezoekers.
Nog te zien: 10 april, Leeuwarden.
HEERENVEEN - Wat heeft een mens nodig om te verdwalen in Dunkineely, een onooglijk gat in graafschap Donegal, in het noordwesten van Ierland? De vier leden van de Nederlandse groep Fling kennen het antwoord uit eigen ervaring: drank!
Dat laatste is eigenlijk het enige element dat ontbreekt in de yoorstelling die ze de naam hebben gegeven van deze onvergetelijke ervaring: Lost in Dunkineely. Want voor het overige weten ze de sfeer en, bovenal, de muziek van de Ierse kroegen en van het weidse Ierse landschap dat ze zo vaak bereisden, goed te treffen.
Bandleider Evertjan 't Hart is een meester op de uileann pipes, die met de elleboog aangeblazen Ierse doedelzak, en weet daamaast met verschillende fluiten (kenners spreken in Iers verband liever van whistles) Ierse sferen op te roepen. Annemarie de Bie, eveneens whistles én bodhrán (handtrommel), imponeert met een krachtige en melodieuze stem. Ze beschikt over het juiste timbre en de juiste klankkleur en toon waar deze muziek om vraagt.
Op de flanken worden zij ondersteund door gitarist Philip Masure, die erin slaagt met het plectrum in de rechterhand zijn instrument als een slaggitaar te laten klinken, terwijl zijn linkerhand aan de hals basklanken ontlokt. En violist Siard de Jong weet ook goed raad met bouzouki en whistles.
Natuurlijk ontbreken in het repertoire van Fling de reels, jigs, marsen en andere dansen niet, maar daarnaast bouwen ze in een aantal ballads, waarvan enkele op teksten van William Butler Yeats, boeiende spanningsbogen op. Onder die ballads zijn enkele klassiekers, zoals het lied over het trieste lot van de negentiende-eeuwse poolreiziger John Franklin, dat Fling ontdoet van de tere vertolking waarmee John Renbourn het ooit bekend maakte, en in een speelser jasje steekt.
Daarnaast is er ook ruimte voor eigen composities, zoals het lied 'Night after night', opgedragen aan kroegbaas Declan Mclntyre in Dunldneely; het lijkt zo'n vrolijk bestaan daar achter de tap, maar ondertussen moet je een hoop' verhalen over treurnis, doodslag en ellende aanhoren, al dan niet gezongen. Gelukkig duren die momenten van verdriet nooit lang, en gooit Fling er gelijk weer een dansdeuntje achteraan om je op te vrolijken. Proost!
ROELAND SPREY
|
| |
|
